ყველაზე შთამბეჭდავი წერილი, რომელიც ქალმა საყვარელთან გაქცეულ ქმარს მისწერა
ყველაზე შთამბეჭდავი წერილი, რომელიც ქალმა საყვარელთან გაქცეულ ქმარს მისწერა
ხანდახან ადამიანური გრძნობები, სიყვარულიც არ არის ხოლმე მარადიული. დღეს თუ სიყვარულის ფრთებით დაქრის ვიღაც, ჰგონია, რომ უყვარს და ოჯახს ქმნის, რამდენიმე წელში აცნობიერებს, რომ მცდარი ნაბიჯი გადაუდგამს. ამ "მცდარი ნაბიჯის" გამო ბევრი ოჯახი ინგრევა... ამ დროს ზოგიერთი ამჯობინებს, მობეზრებულ მეორე ნახევარს სადმე შორს გაექცეს. თუმცა არ ღირს თურმე აჩქარება, მათ შორის, ამ საკითხშიც – ჯერ უნდა ბევრი იფიქრო, გადააფასო ურთიერთობები და ისიც გააცნობიერო, რას მიიღებ აქედან და ხომ არ აღმოჩნდები უარეს მდგომარეობაში... როგორც ეს კაცი, რომელმაც ცოლს გამოსამშვიდობებელი წერილი დაუწერა:

"ჩემო საყვარელო, გწერ ამ წერილს, რომ გაცნობო – სამუდამოდ გშორდები. მთელი ეს 7 წელი შენი ქმარი ვიყავი. მაგრამ ეს ბოლო თვე ნამდვილ ჯოჯოხეთად მექცა. დღეს დამირეკა შენმა უფროსმა და მითხრა, რომ სამსახურიდან წამოსულხარ... ეს ბოლო წვეთი იყო – ნეტავ რის იმედი გაქვს, როგორ უნდა იცხოვრო? ჩემი მცირე ხელფასი ხომ არაფერში არ გვყოფნის. წამოხვედი და არც მითხარი... წინა კვირას სახლში მოხვედი და ვერც კი შენიშნე, რომ ახალი ვარცხნილობა მქონდა, რომ შენი საყვარელი კერძი დაგახვედრე, არც ჩემს ახალ მოკრივის შორტებს მიაქციე ყურადღება. სწრაფად ივახშმე, შენს საყვარელ სერიალს უყურე და დასაძინებლად წახვედი. აღარ მეუბნები, რომ გიყვარვარ, აღარც სექსი გვაქვს. რა ხანია, ერთად არაფერი გვიკეთებია. ერთი სიტყვით, მინდა გითხრა, რომ მინდა საბოლოოდ გავქრე შენი ცხოვრებიდან. არ მეძებო, გთხოვ.
შენი ქმარი.
P.S. მე და შენი დაქალი დასავლეთ ვირჯინიაში გადავდივართ საცხოვრებლად და ალბათ დიდხანს და ბედნიერად ვიცხოვრებთ!"

"ჩემო ძვირფასო ყოფილო ქმარო!
დღეს ალბათ არაფერი დამაყენებდა ასეთ კარგ ხასიათზე, როგორც შენი წერილი! მართლაც 7 წელი ვიცხოვრეთ ერთად, მაგრამ აშკარად გადაჭარბებულად გგონია თავი კარგ ქმრად და მე – ცუდ ცოლად. არ იღელვო, რომ ვერ შევნიშნე შენი ახალი ვარცხნილობა, უბრალოდ, მომეჩვენა, რომ მასში ქალს
დაემსგავსე და თავი შევიკავე კომენტარისგან. რაც შეეხება ჩემს საყვარელ კერძს, ჩემს დაქალში აგერიე – მე უკვე 5 წელზე მეტია, ღორის ხორცს არ ვჭამ. რაც შეეხება შენს შორტებს... გავჩუმდი, იმიტომ, რომ შევნიშნე მისი ფასი – 45 ევრო – სწორედ ეს თანხა ისესხა ერთი დღით ადრე ჩემმა დაქალმა. ამ ყველაფრის მერე მაინც მიყვარდი და ვფიქრობდი, რომ ერთად ვიპოვიდით გამოსავალს.
...ლატარიაში 10 მილიონი ევრო მოვიგე, სამსახურს თავი დავანებე და ჩვენთვის – ჩემთვის და შენთვის, იამაიკაზე სამოგზაუროდ ორი ბილეთი ვიყიდე. როცა მაღაზიიდან დავბრუნდი, შენ აღარ დამხვდი... მაშინ გავიფიქრე, რომ ყველაფერს აქვს თავისი ახსნა. იმედი მაქვს, ახლა ის მშვენიერი ცხოვრება გაქვს, რომელზეც სულ ოცნებობდი. ჩემმა იურისტმა მითხრა, რომ შენი წერილის გამო ჩემი ქონებიდან ცენტის მიღების შესაძლებლობაც არ გექნება. ასე რომ, ვიმედოვნებ, შეძლებ საკუთარ თავზე ზრუნვას.
შენი მდიდარი და თავისუფალი ყოფილი ცოლი.

P.S. მე შენთვის არ მითქვამს, რომ ჩემი დაქალი კარლა სინამდვილეში დაბადებიდან კარლი იყო. იმედია, ესეც არ შეგიქმნის პრობლემას".




FaceBook Twitter Google
ელფოსტაბეჭდვა
მსგავსი სიახლეები
22-09-2017
"დამიანე დავრიშაშვილს, რომელიც იყო გორის პრეფექტი, კეკესთან ჰქონდა ურთიერთობა. მისგან შეეძინა იოსები და ამაზე მთელი გორი ლაპარაკობდაო"
მწერალი ქეთევან დავრიშაშვილი (დავრიშევი) საფრანგეთში, ქართული წარმომავლობის ოჯახში დაიბადა. დღესაც პარიზში ცხოვრობს და მოღვაწეობს. მწერალმა 2004 წელს გამოაქვეყნა პირველი რომანი - "ყველაფერი კარგად იქნება". მომდევნო რომანმა - ,,შავი ზღვა" კი 2010 წელს "ლანდერნოს", ხოლო 2011 წელს "ვერსიონ ფემინა-ვირჟინის" ლიტერატურული პრემიები მოიპოვა. მის წიგნებში რეალური ამბებია აღწერილი ანუ ის, რაც ქეთევანის წინაპრებს გადახდათ თავს ემიგრაციამდე და ემიგრაციის შემდეგ. ერთ-ერთ წიგნში კი დიდ ბაბუაზე (მამის მხრიდან) საუბრობს, რომელიც სტალინის ნახევარძმა იყო და რომელმაც მიუხედავად იმისა, რომ ბევრი შვილი და შვილიშვილი ჰყავდა, მარტოობაში დაასრულა სიცოცხლე.


დავ­რი­შაშ­ვი­ლის რამ­დე­ნი­მე წიგ­ნი ქარ­თუ­ლად ქალ­ბა­ტონ­მა ცი­სა­ნა ბი­ბი­ლე­იშ­ვილ­მა თარ­გ­მ­ნა. სწო­რედ მას ვთხო­ვეთ, საზღ­ვარ­გა­რეთ გაზ­რ­დი­ლი კი­დევ ერ­თი სა­ინ­ტე­რე­სო ქარ­თ­ვე­ლის შე­სა­ხებ ეამ­ბა ჩვენ­თ­ვის:
- 2010 წელს სტუმ­რად მყავ­და ფრან­გი ქარ­თ­ვე­ლო­ლო­გი. ერთ დღეს, რო­ცა ელექ­ტ­რო­ნულ ფოს­ტას ამოწ­მებ­და, მი­პა­ტი­ჟე­ბა მი­ი­ღო ქე­თე­ვან დავ­რი­შე­ვის წიგ­ნის - "შა­ვი ზღვა" პრე­ზენ­ტა­ცი­ა­ზე. მკითხა, - ამ ავ­ტო­რის შე­სა­ხებ თუ გსმე­ნი­ა­თო? - არა, პირ­ვე­ლად მეს­მის-მეთ­ქი. რო­ცა ქე­თე­ვა­ნის შე­სა­ხებ მი­ამ­ბო, და­ვინ­ტე­რეს­დი ამ ადა­მი­ა­ნით, საფ­რან­გეთ­ში ნაც­ნო­ბებს და­ვუ­რე­კე და ვთხო­ვე, ჩემ­თ­ვის მი­სი წიგ­ნი გა­მო­ეგ­ზავ­ნათ. წა­ვი­კითხე და დავ­რ­წ­მუნ­დი, რომ ეს არის ქარ­თუ­ლი ემიგ­რა­ცი­ის ის­ტო­რია. მოთხ­რო­ბი­ლია პირ­ვე­ლი თა­ო­ბის ემიგ­რა­ცია: რო­გორ წა­ვიდ­ნენ საფ­რან­გეთ­ში, რო­გორ მო­ი­კი­დეს იქ ფე­ხი, რო­გორ ცხოვ­რობ­დ­ნენ. რაც შე­ე­ხე­ბა მის "შავ ზღვას", წიგ­ნ­ში აღ­წე­რი­ლია ერ­თი ოჯა­ხის ცხოვ­რე­ბა ემიგ­რა­ცი­ა­ში და პა­რა­ლე­ლუ­რად აღ­წე­რი­ლია სიყ­ვა­რუ­ლის სა­ო­ცა­რი ამ­ბა­ვი: თა­მუ­ნა 15 წლის იყო, რო­ცა მშობ­ლებ­მა სა­ქარ­თ­ვე­ლო­დან წას­ვ­ლა გა­დაწყ­ვი­ტეს. მას მო­უ­წევს ცხოვ­რო­ბა ემიგ­რა­ცი­ა­ში. გო­გო­ნას სამ­შობ­ლო­ში შეყ­ვა­რე­ბუ­ლის და­ტო­ვე­ბა მო­უხ­და. მას­თან დარ­ჩე­ნა სურ­და, მაგ­რამ ოჯახ­მა ამის უფ­ლე­ბა არ მის­ცა. თა­მუ­ნა დიდ­ხანს იმე­დოვ­ნებ­და, რომ ოდეს­მე შეყ­ვა­რე­ბულ­თან მი­სი გზა გა­და­იკ­ვე­თე­ბო­და, მაგ­რამ ის არ ეხ­მი­ა­ნე­ბო­და. ბო­ლოს, იმე­დი გა­და­ე­წუ­რა... ამ ამ­ბის გად­მო­ცე­მი­სას, ქე­თე­ვანს კარ­გად აქვს "და­ჭე­რი­ლი" ჩვე­ნი ერის­თ­ვის და­მა­ხა­სი­ა­თე­ბე­ლი თვი­სე­ბა, - უცხო­ე­ლე­ბი რომ ჩა­მო­დი­ოდ­ნენ, ცდი­ლობ­დ­ნენ, მორ­გე­ბოდ­ნენ აქა­ურ ცხოვ­რე­ბას, სი­ტუ­ა­ცი­ას და რა­ღაც წა­მო­ეწყოთ, ქარ­თ­ვე­ლე­ბი კი სულ ჩე­მო­დან­ზე ვის­ხე­დით და ვე­ლო­დე­ბო­დით, რო­დის დავ­ბ­რუნ­დე­ბო­დით უკან, სამ­შობ­ლო­შიო... წლე­ბის შემ­დეგ, გო­გო­ნას მა­მა სა­ქარ­თ­ვე­ლო­ში დაბ­რუნ­დე­ბა, ის კი საფ­რან­გეთ­ში, და­სა და დე­დას­თან ერ­თად დარ­ჩე­ბა. დე­და იძუ­ლე­ბუ­ლია, იმუ­შა­ოს. ის­წავ­ლის კერ­ვას და ოჯახს ამით არ­ჩენს. თა­მუ­ნას ცხოვ­რე­ბა­ში გა­მოჩ­ნ­დე­ბა ვინ­მე და­თო, რო­მე­ლიც მარ­თა­ლია, არ უყ­ვარს, მაგ­რამ მას ურ­თი­ერ­თო­ბა­ზე უარს არ ეტყ­ვის. უკ­ვე ფეხ­მ­ძი­მედ არის, რო­ცა ბე­დი პირ­ველ შეყ­ვა­რე­ბულს შე­ახ­ვედ­რებს. თა­მუ­ნა ეტყ­ვის, რომ უკ­ვე და­ნიშ­ნუ­ლია და თხოვ­დე­ბა. ისევ და­შორ­დე­ბი­ან. გო­გო­ნა მუც­ლად­მ­ყო­ფი ბავ­შ­ვის მა­მას გაჰ­ყ­ვე­ბა ცო­ლად... ურ­თი­ერ­თო­ბას ვერ ააწყო­ბენ და ცო­ტა ხან­ში, და­თო მი­ა­ტო­ვებს ოჯახს, სხვა ქალს შე­ირ­თავს...
- მე­რე ისევ გა­და­იკ­ვე­თე­ბა შეყ­ვა­რე­ბუ­ლე­ბის გზე­ბი? განაგრძეთ  კითხვა
მთვლელები